De norm NBN S 01-401 (1987) bepaalt de maximaal toegestane geluidsniveaus in verschillende soorten ruimten (woningen, kantoren, scholen, ziekenhuizen, hotels en openbare zalen), rekening houdend met buitengeluid, omgevingsgeluid en technische installaties. Ze specificeert de te gebruiken akoestische grootheden (LAeq, NR-index, geluidsoverschrijding), de meetmethoden (instrumentatie, plaatsing van de microfoons, observatieduur en testomstandigheden), evenals de indeling van de buitenomgeving in vier categorieën naargelang de blootstelling aan geluid. Vervolgens legt de norm grenswaarden vast voor geluid en geluidsoverschrijding, die variëren volgens het gebruik van de ruimten en de omgevingscategorie, ook voor technische installaties (verwarming, ventilatie, liften, sanitaire voorzieningen en keukens). Daarnaast beveelt ze maatregelen aan om het geluid aan de bron te verminderen en de overdracht van luchtgeluid en trillingen te beperken.